Ligin en önemli maçına çıktık belki de. Galibiyet alsak takım ivme kazanacaktı, Ümraniye düşme potasına girecekti, moral bulacaktık. Yenildiğimizde ise acı tablo ile karşı karşıya kalacaktık. Bunun bilincindeydi herkes. En azından bilincinde sanıyorduk.
Daha önce saha şartları bahane edilmişti, sözüm ona karlıydı, buzluydu o yüzden yenememiştik. Bu sefer saha şartları da iyiydi.
Daha önce futbolcular para alamadığını söylüyordu, maç öncesinde para da dağıtıldı. Yine alamıyorsunuz, yine eksiğiniz var ama şu maç öncesi az da olsa sizi yüreklendirir diye ümit etmiştik.
Daha önce taraftar maça gelmiyor deniyordu, bugün taraftar da fena değildi. Her şeye rağmen o da gelmişti.
Ama ne oldu peki? 45 yıllık çınar düşmenin eşiğine geldi. Ne desek az, ne desek boş artık. ?Düştük? yazmak gelmiyor içimden. Yazamıyorum çünkü, elim titriyor, kalbim titriyor, tarihim, armam, şerefim titriyor ?Düştük!? yazmaya. Benim titrerken sizlerin de titriyor mu değerli futbolcularımız? Bugün kulüpte oturup kulübün ekmeğini yerken boğazından geçiyor mu o lokma? Bizim kadar düşünüp, bizim kadar üzülüyor musunuz?
Bugüne kadar sizleri pek eleştirmedim, hatta bir önceki yazıda siz değerli futbolcularımın hakkını savunabilmek adına başkan aleyhine de yazı yazdım ama hakikaten yeter artık, yeter?
Para geldi, sıcak hava geldi, taraftar geldi, taraftarın içine son kez bir umut geldi bu maça dair. Gelmeyen tek şey vardı, o da ?ruh?. Futbolcularımıza ruh gelmemişti ruh! Paranız olmayabilir ama ruhunuz? Onu da mı parayla alıyorsunuz?
Haftaya Gebze maçı var, ne olur bilinmez. Ruh gelir mi gelmez mi bilmiyorum ama ben geleceğim o maça. Forma için, o şanlı arma için Gebze?de olacağım. Şu ortamda, şu yalnızlıkta eksilmeyen taraftarın ruhu olsun bari.
O şanlı formayı haftaya da kirletmemeniz dileğiyle, Allah tüm Kırıkkalespor?a gönül verenlerin yardımcısı olsun?
