Hayat nedir ki?
Hayat; yaşamak, sevmek, sevilmek, sağa sola bağırıp çağırmak, oynamak, zıplamak el çırpmak, alkışlamak, bazen üzülmek bazen somurtmaktır. En önemlisi uzun eğrileri ve doğruları olan bir yolda en zirveye çıkıp, geldiğin yollardan tekrar aşağıya inmektir.
Hayat kimileri için topu ayağında yüz kere zıplatmak, bir başkası için ise birdirbir oynayıp en uzağa zıplamaktır. Bazıları ise dağda bayırda alabildiğince özgür yaşayıp bir papatyanın çiçeğine eli ile dokunmak, dalında bir gülü koklamaktır.
Bazıları için ise her şeye sahip olmak, herkes tarafından görülüp saygı duyulmak, şişip şişip kabarmaktır. Her şeyi herkesi etkisine alıp her şeye tepeden bakmaktır.
Cenap Şahabettin şöyle diyor; ?Hayat merdivenlerinden çıkarken, İnsanlara iyi davranalım. Çünkü inerken yine aynı insanlarla karşılaşacağız.?
İşte hayat ve yaşamak kısaca böyledir. Kim olursak olalım, ne olursak olalım yaş otuz beş, kırka kadar yaşam yolunun zirvesini yaparken daha sonra aynı yollardan yine geldiğimiz noktalara gelince bizim yaşamımız sona erer. Biz bu yaşadığımız yükselme dönemlerinde yol üzerinde rastladığımız önümüze çıkanlarla iyi ilişkiler kurdu isek inerken, alçalırken düşmememiz için hepsi bize yardımcı olacak elimizden tutacaklardır. Eğer biz yükselişte iken yolumuzun üzerindekilere yüksekten bakıp görmemezlikten geldi isek aynı davranışları göreceğimizi unutmayalım. Bu çıkış ister makama mevkie ister zenginliğe ister yaşamın kendisi olsun hiç birinin bir dağa çıkıp inme ile farkı yoktur. Bunun için yaşantımızın her zamanında bunları aklımızdan çıkarmayalım.
Öyleyse hayat: Yaşamak, inanmaktır, güvenmektir, gönülden yaşamaktır. Kendin için hissettiklerin iyi şeyleri başkaları içinde düşünmektir. Mutluluktur, şefkattir, güven duymaktır. Her şeye iyi ve olumlu gözle bakmak; kendi işimizi nasıl ki kollayıp gözetiyorsak başkaları içinde aynısını düşünmektir. Çevremizdeki mutluluklara mutluluk katmak ve tüm acıları paylaşmaktır.
Bence hayat çevremizdeki tüm güzelliklerin farkına varmaktır. Olumsuzlukları yok etmeye çalışmaktır. Aç olana ekmek, sevgiye çiçek, tüm gönüllere bir su verip her ağrıya ilaç olmaktır. En önemlisi başkalarını mutlu ettiğimiz zaman mutlu olmayı başarmaktır.
