22 Ekim 2013 tarihli Zaman Gazetesi’nde “Ankara Üniversitesi Kalkınma Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürü Prof. Dr. Bülent Gülçubuk’un koordinatörlüğünde yürütülen bir projeyle Türkiye’nin ilk Kalkınma Eğitim Merkezi’nin Ankara Nallıhan ilçesine bağlı Beydili köyünde açıldığı” haberine yer verildi. Haberin devamında “bu merkez ve restorasyonu tamamlanan dört adet kırsal turizm evle, gelen ziyaretçilere hem eğitim ve konaklama hem de köy halkı ile birlikte kırsal yaşamın tadını çıkararak huzurlu, sessiz, zevkli bir zaman geçirebilme imkânı sağlanacağı, böylece kırsal turizmin canlandırılmasına katkıda bulunulacağı” dile getirilmiş.
***
Haber, kırsal turizme vurgu yapması nedeniyle önemli. Öncelikle kırsal turizmin köylere, çiftliklere ve doğaya yönelik olarak yapılan çiftlik gezme, balık tutma, ata binme, uzun yürüyüş gibi etkinliklere katılmak amacıyla yapılan bir turizm çeşidi olduğunu belirtelim. Bu amaçlar doğrultusunda, küçük girişimciler ve çiftçiler tarafından, fazla bir yatırım yapmadan kurulan pansiyon, konaklama, restoran gibi tesisler turistlerin hizmetine sunularak, ek gelir sağlanmakta ve yeni istihdam olanakları yaratılmaktadır. Ek gelirle ekonomik şartların iyileşmesi, üreticilere rahat bir nefes aldırması yanında modern tarımın vazgeçilmezi gençleri köylerinde tutarak, kırdan kente göçü de azaltacaktır.
***
Günümüzün tatil, turizm, dinlenme anlayışı, özellikle gelişmiş ülkelerde, kırsala ve doğaya yönelik olarak değişmiş, kırsal turizme ilgi artmaya başlamıştır. Batı Akdeniz Kalkınma Ajansının “Ekoturizm Sektörü” raporunda: Avrupa ülkelerinde çiftçilerin yüzde 10-20’sinin tarım turizmi ile uğraştığı; Avustralya’da tarım turizminin yükselme trendi içerisinde olduğu vurgulanmış. Çiftçilere ek gelir sağlaması noktasında bir örnek vermek gerekirse, yine aynı rapordan, İtalya’nın sadece Apulia Bölgesinin 2000-2008 yılları arasındaki kırsal turizm geliri 4 milyon Euro’nun üzerinde.
***
Ülkemizde de kırsal turizme ilginin her geçen gün arttığı aşikâr. Aslında, yaylaya çıkma, ürün festivalleri, boğa ve deve güreşleri, koç katımı gibi etkinlikleri kültürünün bir parçası olan, ayrıca yakın geçmişte köyden kente göç eden insanlar veya onların torunları olarak bizlerin, turizmin bu çeşidine hiç de yabancı olmadığımızı gösteriyor. Nitekim özellikle hafta sonlarında büyük kentlerin yakınındaki kırsal alanlarda çiftlik gezisi, köy kahvaltısı, yürüyüş, piknik yapan insanları görmek, artık sıradan görüntüler arasında. Yani talep yönünden bir sıkıntı yok. Buna çekiciliği artıran zengin flora, fauna, ekosistem çeşitliliği ile bölgelere göre değişen tarımsal yapı da eklendiğinde ülkemizin kırsal turizm potansiyelinin yüksek olduğu rahatlıkla söylenebilir. Yapılması gereken tek şey kurulacak gönüllü derneklerle, bütün sivil toplum ve kamu kuruluşları birlikteliğinde illerimizin kırsal turizm potansiyellerinin belirlenmesi, ilk paragrafta belirtilen merkezlerde girişimcilere eğitimlerin verilmesi ve gerekli kolaylıkların (kredi, teşvik, hibe gibi) devlet tarafından gösterilmesidir.
